Implantacje wszczepialnych kardiowerterów- defibrylatorów. Wszczepiany
kardiowerter- defibrylator (implantable cardioverter-defibrillator, tzw.
ICD) to specjalistyczny rozrusznik serca posiadający funkcję szybkiej
stymulacji oraz kardiowersji lub defibrylacji (wytwarzania silnego
impulsu) niezbędnych do przerwania groźnych arytmii komorowych. Zwykle
ICD jest wszczepiane chorym z wadami serca, niewydolnościa pozawałowa
oraz u chorych po nagłym zatrzymaniu krążenia lub z ryzykiem tej arytmii
(niektóre postacie chorób i arytmii uwarunkowanych genetycznie przy
prawidłowej budowie mięsnia serca).  ICD jest niewielkim urządzeniem
elektronicznym wielkości dwóch pudełek od zapałek, połączonego z jedną
lub dwiema elektrodami (3 mm drucikami), których końce umieszczone są w
przedsionku lub komorze serca. Elektrody wprowadza się poprzez żyłę w
okolicy lewej (u osób praworęcznych) okolicy podobojczykowej. Zabieg
wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym i trwa od 30 do 120 minut. ICD
umieszcza się podskórnie i przyszywa do powięzi mięsnia piersiowego. U
niektórych chorych wykonuje się krótkotrwałe znieczulenie ogólne celem
kontroli sprawności kardiowersji i defibrylacji. Po zabiegu pozostaje
lekkie uwypuklenie tej okolicy i około 5 cm blizna.Kontrola i nastawy
rozrusznika wykonywane są w poradni kontroli rozruszników. Bateria ICD
wystarcza zwykle na kilka lat, po których następuje wymiana na nowy
rozrusznik. U niektórych chorych przy licznych epizodach arytmii (gdy
występują jednego dnia okreslane sa mianem burzy elekttrycznej) może
dojść do potrzeby szybszej wymiany ICD i określenia możliwości leczenia
farmakologicznego i ablacją.